monkey shine!

2005-07-14T19:51:00.000+03:00

2005-06-10T00:00:00.000+03:00

araba ve futbol erkeklerin ilgi alanına girer diye bir genelleme var. tamam, araba kullanmayı ve futbol oynamayı seviyorum ama motor hacmi, bloklar arası boşluk, immobilizer, kontratak, emüsyon kontrolü, ofsayttan doğan endirekt serbest vuruş gibi terimlerden çakmadığım gibi ne arabaların ne de futbolcuların/takımların performansını değerlendirebilme yetim mevcut. formula'dan da tiksiniyorum, ralli hadi bir nebze, daha gerçekçi:). futbol, basketbol, tenis vs. herhangi bir spor müsabakasını tüm dikkatimle 10 dakikadan fazla izleyemiyorum, bünyem el vermiyor. araba kullanırken 'trafik'ten, maç yaparken 'insaniyet'ten nasibini alamamış neandartallar olduğu sürece ikisinden de hoşlaşmıyorum.. demek ki neymiş, tüm genellemeler gene ellemeyin len!

arabalardan peugeot 206, takımlardan fenerbahçe, şuruplardan passiflora, hastalıklardan veba, notalardan la, kayalardan umut sarıkaya'yı severim. "benimle insani olarak muhattap olmayın"

2005-06-07T02:15:00.000+03:00

geçen sene bu zamanlar bu saatlerde final stresiyle bürositime akrabadan daha ileri bir seviyede yapışmışken bu sene bu zamanlar bu saatlerde bürositimle aramda bir minder var (annem akıl etti) ama akrabalık seviyemizde herhangi bir değişim yok. yine geçen seneki gibi okunması gereken birçok kitap ne yazık ki sindire sindire değil de fast food kültürüyle okunacak çünkü vakit az.

geçen hafta adım çıktı yalancıya inmez pinokyoya, mumum maşallah doğumgünü pastası mumu boyutundaydı. yalanımla izmire kadar gittim, herşey kötü gitse bile gülmeyi unutmamayı becerebilen arkadaşlarım olduğunu gördüm, sevindim, o arkadaşlarımı çok sevdiğimi bir kez daha anladım.

bu ay dergi kapaklarını yarasa adam parsellemiş. chris nolan yönetmenlik için ne derece iyi bir seçim göreceğiz (katie holmes'un ne derece kötü bir seçim olduğunu görmemiz için filmi izlemeye gerek yok, o derece önyargı sahibiyim)

bazı börekler açılmış, bazı şovlar yapılmış (trt 2 kanun kanun), bazı yazılar elle yazılmış...bazı perdelerin kenarlarından da sadece ışık sızmış...iki yerine bir'e...ama sadece şimdilik.

aynı anda

2005-05-31T01:00:00.000+03:00

şu yaşıma kadar uzaklardan kimseyi özlememişim, 3,5 dakikaya (let me kiss you.mp3) bu yoğunlukta duygu sığdıran moz'u gecenin bu saatinde dinlerken anladım bunu, derken o şimdilik orada, ben burada. yarın biraz daha yakın olsam da, ayrılacağım gün bir saat fazla kalsam da birşey değişmiyorsa, 'aynı anda' güzel şeyler olurken bile akla 'ayrı kalmak' gelebiliyorsa elden ne gelir?

(gizli olmayan zamirleri bulunuz, müdüriyete teslim ediniz, akıllı olunuz)

2005-05-28T12:07:00.000+03:00

merakla beklenen bir filmi daha yedik bitirdik, daha doğrusu film bizi yedi bitirdi. 'revenge of the sith', 'return of the king' gibi kanımca serinin en iyi filmi. mükemmel değil ama mükemmele baya yaklaşmış. (mesela padme-anakin diyalogları baymıyor değil ama yaşasın kadı'nın kızı). serinin tam bir fanatiği sayılmam, üstelik filmdeki pilotların, tüm jedi'ların isimlerini bilen arkadaşlarım olduğunu göz önünde bulundurursak cahil bile sayılabilirim. darth vader maskesiyle sinemanın tuvaletine giren arkadaşım bizi baya eğlendirdi, kızları biraz ürküttü. teknoloji biraz daha ilerlesin lightsabre'ların (aka. sabri) otomatik açılanından yapsın. hatta genbilim olayın bokunu çıkarıp 'midichlorian' üretsin. general grevious'a şehitlik mertebesi verilsin, yoda miss piggy taklidi yapsın..

pek bir hastası olduğum retrocrush burada filmi eleştirmiş, diehard fanatikler siteyi hackleyebilirler, o derece. resim altı yazılara dikkat.

2005-05-10T11:27:00.000+03:00

son bir kaç gündür paso 46 dinliyorum. istanbul'da olduğum zamanlarda da en fazla dinlediğim gruptur aynı zamanda. ismine aldanıp leş bir punk grubu zannetmeyin, alakası yok.

yaptıkları ilk şarkı "cümle alem", fazlasıyla akılda kalıcı bir nakaratı var (sekiz milyon kez dinlediğimden de olabilir tabi)

"yalnız kalpler, pis sokaklar,
solgun yüzler alsın beni"

en eğlenceli şarkıları "kolpa". düzenleme müthiş.

"etrafa ahkam kesmeye benzemez,
delikanlı adam leopar desen giymez"

en sevdiğim, beni en duygulandıran şarkıları "yok".

"bana en gerçek yalanı söyle"

bir de se-sa adlı şarkıları var (her şeyim, her sözüm, her zaman dilek-şart kipinde), en az yukarıdakiler kadar iddialı.

(şarkıların idtag'leri yok, eklerseniz güzel olur)

2005-05-07T09:11:00.000+03:00

tamire gidip gelen bir aletten eski performansını beklemek saçmalıktır. bir şeyi size satana (hail satan!) kadar her şey iyi hoş, aldığınız şeyi bozulduğunda ve geri götürdüğünüzde resmen seyyar satıcıymışsınız gibi davranmaları da var tabi, suratlarındaki ifade "hmm şu arkadaki pencereden kaçsam yakalayabilir mi?" ifadesidir. zoom x5 adındaki dandik modemim bozulduktan 3 hafta sonra geri geldi, benim gidemediğim bir zamanda istanbul'u gezdi de geldi, sanki alete lobotomi uygulamışlar, 5,6 saat tıkır tıkır çalışıyor, sonrasında ise yaşlı amcalar gibi "şuraya oturayım da azcık soluklanayım" diyor, bir daha da ayağa kalkmıyor şerefsiz. tabi restart çekince, amcamız limonatasını içince aynı döngü tekrarlanmaya başlıyor. neyse, şimdilik böyle idare edeceğiz demek ki.

cumartesi günlerinin sevdiğim taraflarından birisi radikal'in cumartesi ekindeki hakan gülseven'in yazıları. güldürürken düşündürmek saçma bir şey tamam da, düşündürürken güldürmek diye birşey varsa bu adam güzel yapıyor.

nette takip ettiğim oluşumlardan (mutantoluşumlardan bahsetmiyorum) birisi de üç yanlış. bilen zaten biliyordur da ilk kez girecek olanların eli ister istemez ctrl ve d tuşlarına yönelecek, benden söylemesi.

2005-04-06T12:47:00.000+03:00

bankaya girilir, numara alınır, 344 çıkar, sıra 310lardadır, beklenir, bir kadın girer, numara alır, iki dakika geçmez, yeni giren kadına bir diğer kadın tarafından yedekte beklettiği 338 numara sessizce uzatılır, kadınımız gülümser, kendi numarasını makinenin yanına koymaya giderken adamın birisi kendisine yedekte beklettiği 331'i teklif eder, kadın daha da sevinir, bunu gören bendeniz kadından 338'i ister, kadın tabi der, beklemeye devam edilir..

şimdi bu durumda kadınımızın centilmenlik yaparak 331'i, kendisine 338'i veren kadına teklif etmesi, kendisinin de 338'le idare etmesi gerekir di mi? hayır öyle olmuyor tabi ki, benden sonra gelen kadın hem benim hem de diğer kadının önüne geçerek, bendeniz de birkaç kişinin hakkını yiyerek işini erken bitirir, çıkar gider.

ingiliz bankacılığına türkiş çözümler işte böyle üretilir. halbuki herkes tek numara alsa, iki ya da üç tane numara almanın mantıksızlığını kuantum fizikçileri çözümlese, hayat bayram olsa, motorlar maviliklere sürülse..

(beşe bir kala gelen, "bir dakikamı kullanmak istiyor, numara almak istiyorum" diyip kavga çıkaran müşteriye izin vermeyen ve "müdür bu, buna konuş" diye telefon uzatan dişi güvenlik görevlisininin elini sıkmak istiyorum)

2005-04-03T22:26:00.000+03:00

wim wenders demiş ki: "filmlerde flashback gördüğüm zaman hafifçe utanırım. flashback filmin bütünselliğini bozar". flashback ara ara iyidir. bazen geriye kısa bakışlar atmak bizi şimdiyi ve geleceği yaşarken daha bilinçli kılar, mutlu olmanın yolları daha kolay bulunur. ama mazide kalmış kişilerin bugüne tecavüz etmesi, tadını kaçırması, bir takım şeyleri engellemesi hiç de normal değildir. geçmişte bırakılmayı hazmedemeyenler bırakın hazmedemedikleriyle kalsınlar, siz bekleme yapmayın, arkalara ilerleyin, sağlı sollu, lütfen..

2005-04-02T12:18:00.000+03:00

'fruko gazoz' "serinle, fikirleri tazele" sloganıyla yeni bir reklam yapmış, reklamda 7up'ın yıllar öncesinin maskotu 'fido dido'yu kullanmış (transfer etmişler yani). hatırlanacağı gibi bir önceki reklamda da "onyüzbinmilyon baloncuk yuttum" diyen kızı nostalji hesaabı önümüze sürmüşlerdi. bu mudur fikir tazelemek? hem önce logonu değiştirsene. (var mı 'zafer gazozu' gibisi? unique taste from an ordinary city)

2005-04-01T01:42:00.000+03:00

1 nisan 2005'e girdiğimiz şu saatlerde dinleyecek albüm bulamıyorum diyorsanız, fantomas'ın son albümü suspended animation'ı önünüze koyup, usulca geri çekiliyorum. içinde 30 şarkı var, her birinin adı 2005 nisan ayının günleri. neden diye bana sormayın, "çünkü üç" diye cevap vermekte tereddüt etmem. çocukken cumartesi sabahları erkenden kalkıp çizgi film izleyen, videoya kaydeden bugünün gençlerine ithafımdır. afiyet olsun. ("girls love mike patton" çok mu esintili bir fanzin adı olur? hmm...)

2005-03-28T14:50:00.000+03:00

daha geçen sene "memlekete bir kaç güzel grup gelse ya" diye hayıflanıyorduk, yurtdışındaki festivallere özeniyorduk, nasıl izleriz diye kara kara düşünüyorduk (dimi tirengül?), bu sene biz istedik bir tane, organizatörler verdi çok tane. (sanki yılbaşındaki rock the new year 2005'in verimli geçeceğini muştulamış, dimi cevat abi)

23 martta dünya gözüyle Sepultura gördük. hmm, gerçi aynı gece şişenin dibini de gördüğümüz için çoğu sahne kayıp. "max'siz sepultura olmaz ağğbi" lafı, "metallica hartkor olmuş", "şebnem ferah davayı sattı" lafları gibi denyo metalci literatürüne geçmiştir.

geçen sene bir takım beceriksizliklerden ötürü izleyemediğimiz Therapy? 13 mayısta izmir'de, 14ünde istanbulda. "welcome to the mosque of noise" şeklinde pankart hazırlamak istiyorum, sayın erdem çapar'ın izniyle.

hemen ardından 22 mayısta bir jay jay johanson gibi, bir haluk levent gibi konser manyağı olan Anathema sonunda doğru düzgün bir yerde, harbiye açık hava'da konser verecek. (burada live albüm kaydetmesi gibi bir ihtimal de mevcut..yerim ben öyle ihtimali)

21 haziranda rockistanbul'da Black Label Society ağzımızı açık bırakacak, Zakk Wylde ile coşucaz, küfredicez, yanımızdakini taciz edicez. aynı gün hızımızı alamayıp Shirley Manson'a bakıp bakıp iç geçiricez.

evet, gelelim bizi 2 temmuzda hacı'lık mertebesine yükseltecek olaya. SLAYER - LIVE in ISTANBUL! "oha"lar yetersiz kalıyor, Sick Of It All da yurdumuzu şereflendiriyor.

şimdi tüm bunlara bakıp da bir Suicidal, bir Hatebreed (ki geçen sene ramak kalmıştı gelmelerine), Turbonegro, QOTSA, Slipknot, hatta ve hatta bir Black Sabbath görmeyi istemek artık eskisi kadar hayalperestlik olmasa gerek..yüzsüzlük olur derseniz bir şey diyemem.

2005-03-28T12:24:00.000+03:00

rüyamda birisi bana p2m'nin faydalarını anlatıyordu, ben de emule'ü savunuyordum. derken sabah bu haberi gördüm, yorumsuz kaldım.

2005-02-22T01:08:00.000+02:00

irrite edici karakterlere sahip dizilere, filmlere bayılıyorum. arrested development'ı eylüle kadar nasıl bekleyeceğim diye kızmışken karşıma napoleon dynamite çıktı, pek bi sevindim. sanki tüm karakterler sırf sizi rahatsız etmek için yaratılmış ama bir şekilde bu sevmediklerinizi sahipleniyor, bütününe kanınız ısınıyor, mazoşizme varan bir tad alıyorsunuz:) sanırım bunu en iyi beceren wes anderson. sahi, nerde kaldı life aquatic? (dvdrip isterim tabi ki, screener'la işim olmaz)

"whatever i FEEL like doing, GOSH!"

2005-02-17T14:59:00.000+02:00

sürpriz ve adrenalin severim, hele ki sevenleri daha çok severim. ama sürpriz en bi çok sevdiklerim tarafından bana yapılınca müsaade edin de biraz şaşırayım, bir kuple şımarayım, hendeklere gireyim, bloklarda yürüyeyim...şehri hiç bilmeyene "ee, nereye gidiyoruz?" diye sorayım...tadına doyulmayan lokumları yemeye kıyamayayım...dolapta saklanıp mektup okuyayım...kameraya poz atayım...vs.vs...sürpriz bitmeye yakın üzülüyorum diye sakın kızmayın, iyi şeylerin kısa sürmesine, rüya gibi gelmesine alışamadım, napiim...

2005-02-08T14:31:00.000+02:00

"buraya gelince kalbimiz biraz yumuşuyor, ondan sonra kötülüğe devam ediyoruz"

üçüncü kez mezarlığa gidişimde farkettim ki ölüleri gömerken mümkün olduğunca hızlı, katı kurallara bağlı ve saygısızca davranılıyor. tanımadığınız bir adam direktifler veriyor, tanımadığınız diğer adamlar sizi mezar boşluğuna yerleştiriyor, diğer bir adam bilmediğiniz bir dilde birşeyler söylüyor, hızlı bir şekilde toprakla üzeriniz örtülüyor, tanımadığınız başka kişilerin vücudunuzda ıslak ellerini dolaştırmaları yetmiyormuş gibi, bitkiymişsiniz gibi testiyle üzerinize su dökülüyor, yine aynı dilde anlamadığınız şeyler, sonra yakınlarınız sıraya geçiyor (kadınların mezarlığa gelmesi tasvip edilmediği için bunlar sadece erkek oluyor) diğerleri de aynı şekilde sıraya geçiyor, "başınız sağolsun"-"dostlar sağolsun" cümleleri karşılıklı söylendikten sonra arabalara atlanıyor, hayata kaldıkları yerden devam ediyorlar. tüm bunlar sadece 15 dakika içinde olup bitiyor.

oysa ben isterim ki; ölürken "diğer yarım, hoşçakal" dediğim kişi cenazemde bulunsun, gerçekten sevdiğim, beni seven kişiler benim hakkımda komik bir iki şey anlatsın, diğerleri gülümsesin, gelenlere kalitelisinden (kim ne derse desin) şarap ikram edilsin, bildiğim, konuştuğum dilde iç karartıcı olmayan şeyler söylensin, fotoğrafım konulacaksa gençken çekildiğim ve gülümsediğim bir fotoğraf olsun....

hikayem biterken son cümleyi başkaları değil de ben yazsam, ben tamamlasam...çok mu şey istiyorum?

2005-02-06T21:01:00.000+02:00

2004-12-29T02:46:00.000+02:00

casper the friendly ghost diye bir çizgi film vardı. ne yazık ki bu hayalet yüzünden bir nesil yaşken eğildi. var mı spongebob gibisi? üç beş tane arkadaşı var, fazlasında gözü yok.

2004-12-26T13:25:00.000+02:00

pazar günü diyince, sobayla ısıtılan bir odanın sonuna kadar açılmış perdeleri, uzun süren kahvaltı, dışarıda kapalı hava ve yağmur, ertesi güne yetiştirilmesi gereken ödevler, ritüelleşen pazar banyosu, inadına sıkıcılaşan televizyon, ziyarete gelen komşu, ütü buharı sesi ve kokusu vs. aklıma geliyor, bunları hatırlıyorum.. pazar, nev-i şahsına münhasırlığıyla diğer günlerden ayrılmasını bilir, bu halime rağmen değerimi bilin derdi. şimdiyse pazar günleri hava açık, perdeler kapalı, televizyon bol seçenekli, kahvaltılar daha kısa, yetiştirilecek ödev yok, komşular kendi halinde, banyo, çamaşır, ütü diğer günlere de yayılmış. pazar diğerlerine özenmiş, sevimsizleşmiş.. o eski pazarları özleyebilme, değerlerini bilme hakkım var mı?

2004-12-24T19:02:00.000+02:00

bozuk parası olmayan, "lüften bozuk para ile geliniz" uyarılı turkishbank, tüm şehirde kesilmiş olan adsl, berberde kendisine aynı anda üç kişi tarafından masaj yapılan milletvekili ve dolmuşta arka tarafta bulunan üç erkekten biri olup ayaktaki kadının oturması için yanımdaki herife yanaşmayıp, kadını iki erkek arasında oturmaya zorladığım için(!), mahremiyet konusunda şahsıma ufak bir ders vermeye, azarlamaya çalışan modern görünümlü, yırtık donda ikamet eden yaratık teyze, günümün dumurlarıydınız, sizler de olmasanız?!?

2004-12-16T23:06:00.000+02:00

sanırım uzun bir süre daha içtiğim biralar onun anısına, şerefine olacak. yaşadığı ve yaşattıkları için müteşekkirim.

2004-12-15T01:56:00.000+02:00

dude lebowski metamorfozu hedeflemişken inceden inceden süleyman turan'a dönüşmek var bi de...hadi bakalım

2004-12-15T01:39:00.000+02:00

"o dönüşü olmayan gece,
keder içinde yakar ... ateşini"

boşluğu itinayla doldurana yedi blog puanı verilecektir

2004-12-15T01:33:00.000+02:00

meyve olgunlaştırırken sancı çekmekten daha normal ne var? vardır tabi bişeyler de bu da normal en azından. ne ekersen onu biçersin, mahsülünü de bilahare verirler sana. (bi ektiğini bi daha eker misin sorusuna vereceğim cevap ise hala muamma)

2004-11-04T10:59:00.000+02:00

daha önceki bir post'uma ithafen diyorum ki:
tanrı varmış!:)

2004-10-23T18:53:00.000+03:00

gündüzleri rahat rahat uyuyabilmek için tabut yaptıracağımdır kendime. "çota" diye içeri giren kardeşten, yemeğe çağıran ebeveynlerden, gereksiz telefon açan arkadaşlardan (.avi ile .sub dosyaları senkronize girsin götüne), coyi cordisın azmine sahip arsız yüzsüz ramazan davulcusundan (önceleri sadece tokmak yeter diyordum, ama ne pismişsin sen be, davul girsin kompile), ilahi dinleten komşulardan vb. kurtulmak için. ama ne olur? gün gelir anne girer, açar tabutun kapağını "çay demledim içer misin oğlum?" diye sorar, kızamazsın çünkü annedir, peki dersin, "kalk, kendin koy o zaman" der, çıkartırsın dişleri, saplarsın boynuna, oldu mu müstakbel karına sonsuza kadar süren kaynana dırdırı?!

2004-10-21T14:25:00.000+03:00

müsaadenizle iki amatör fotoğrafçıyı kapıştırmak istiyorum,

şizo vs. kudra

şizo bey minimal takılmaktadır. önceleri kahve fincanı gibi geyik objeler kullansa da geçen zaman içinde tarzını oturtmuş, tül perde, şeftali suyu, mutfak tüpü, patates püresi, dildo gibi nesnelere yönelmiştir. model olarak genellikle kıllı tüylü erkek cinsini tercih etmektedir (diğer tercihlerini bilemiycem) ancak arada bu erkeklerin kız arkadaşlarından fotocenik tipler keşfedebilmektedir. zannımca modelleri yeteri kadar kıvamına getirememektedir (alkol yok mu alkol?). ani bir hareketle blog'undakileri kaldırsa da çektiği fotoğrafları arasıra yolladığı linklerden görebilmekteyiz.

kudra hanımı öncelikle model seçimi bakımından teprik etmek gerektiğine inanıyorum. yani bu kadar mı güzelleri, desktop wallpaperlıkları, delip geçici bakışlara sahip olanları seçilir, insanın aklı duruyor, düellodan vazgeçirtebiliyor. diğer yandan sosyal konulara duyarlılığıyla takdirimizi kazanan kudra'nın halktan kişileri kullandığı fotoğrafları da en az diğerleri kadar başarılı. fotoğraf boyutları konusunda biraz umursuz sanırım. kendisini yeni yeni tanısam da ilerde modelleriyle tanışmak ümidiyle kendisiyle olan muhabbetimi devam ettirmek istiyorum (bayanlara selam ederim)

fotoğraf sanatını baya uzaktan izleyen, rekabeti kızıştırarak daha başarılı eserler görmek isteyen, iki tarafın da ayrı ayrı hastası chaostar sonucu açıklıyor:

"yenişemediler"

2004-10-21T13:19:00.000+03:00

durun bi arkadaşım daha yeni mezun olduk okuldan, yeni kurtulduk vize final stresinden, ders çalışmak isteyen kim?!? haa, bazılarımız yine yeniden çöm oluyor oluyor, alınlarından öpüyor, muvaffakiyet diliyorum.

2004-10-18T02:50:00.000+03:00

aklıma takıldı,
karşılık bekleyerek yapılan iyilik mi daha fena yoksa gösteriş/vicdan rahatlatmak/"ne iyi insanım ulan" diyebilmek için yapılan mı?!

2004-10-18T02:17:00.000+03:00

cumartesi-pazarı kapsayan 9dan 5e kadar süren bir kursa yazılma gafletinde bulunduysanız iki günde bir çok kere intiharı düşünüyorsunuz ki konu muhasebe ise ölüm yolları konusunda daha yaratıcı oluyorsunuz. göz kapaklarım istemezük diye bağırır oldu ulan! hep beraber söylüyoruz: i feel cheated, so i cheat myself!

2004-10-17T01:50:00.000+03:00

"daha önce tanışmış mıydık?" ya da "sizi nerden tanıyorum?"

tamam her ikisi de karşı cinsle tanışmak için son derece klişe ve pek de işe yaramayan cümleler. fakat lekesiz zihnin sonsuz ışığı'nı izledikten sonra gözümde bambaşka bir anlam kazandılar. hele kişiye ilk görüşte çarpıldıysanız (ki günümüzde bu türlerden -çarpılan ve çarpan- canlı pek sık bulunmamaktadır ama var aranızda biliyorum) yanına gidip konuşmak için filmin verdiği gaz uzun süre devam edecek. artık üstteki cümlelerle mi başlarsınız, "ilgilendiğiniz konulara dalmak istiyorum" mu dersiniz, orası size kalmış. ruh ikizim burdan sana sesleniyorum: meet me in montauk!

2004-10-05T22:23:00.000+03:00

bi yerlerden geri dönmek acıtıyor, acıttı, acıtacak. yine aptal gibi gönlümü birine kaptırdım, yine uzaktaki birine ve yine olan bana oldu. yanlış zamanda yanlış yerde bulunma konusunda üstüme tanımıyorum artık. bir kere de her şey yolunda gitse? bir kere de "tanrı varmış" desem?

2004-10-02T05:51:00.000+03:00

"ordinary life is pretty complex stuff"

harvey pekar (american splendor)

2004-09-30T16:39:00.000+03:00

mood değişimi için saç kestiren/boyatan kadınlar gibi ben de saçıma sakalıma giriştim, iyi geldi ayol. schizophrenia kişisi piyangodan kazandığı yeni dünya görüşü nedeniyle blogunu kapatıyor, kendini alemlere akıtıyor, çoluğu çocuğu yetim öksüz bırakıyor. inek ineği yiyebiliyormuş maalesef. dolmuşta en sevdiğim yer sağ en arkadır. sana creme bonjour'la yapılan sandviçler bi ayrı canım. iş dünyasına atılmamı bir lamba engelliyor şu günlerde:P trendkill ile dedikoduya doyum olmuyor. marlin hamurları ve gece lambasını açmış beni bekliyor:) hatebreed kafadan duman çıkartıyor.

2004-09-29T19:46:00.000+03:00

öğle arası şekerlemesi ne acayip bişeymiş yaf, tam 3,5 saat sürdü. yemeğime ilaç koymalarından şüpheleniyorum. kötü emellere alet olsam bile ruhum duymazdı. ama ne güzel uyumuşum bee

slipknot - vermillion pt.1 (günümüz klasiklerinden)

disappearer

2004-09-23T01:45:00.000+03:00

à bout de souffle'de (1960) patricia ünlü yazarla olan röportajda sorar;
- en büyük amacınız nedir?
yazar da şöyle cevaplar;
- ölümsüz olmak ve sonra da ölmek.

aniden yokolsak, ölümsüzlük için kasmasak olmaz mı be abicim? arkada hiç bir şey bırakmadan birdenbire kaybolup gitsek? hatırlanıp da hatırlayanlara mutsuzluk vermek daha mı iyi?

sell your body (to the army)

2004-09-15T01:35:00.000+03:00

durum belgesi almak için mantık aramadan içine girdiğim askeriyeden ürpererek çıktım. içerdeki istisnasız herkeste biraz kafayı yemişlik var (favorim muayene kısmında 30 saniyede anket dolduran asker). üzerinde sadece beyaz don ve kundura ayakkabı bulunan er adaylarıyla birlikte girdiğim muayene sırasında "göz" kısmında her zamanki gibi sahalarda görmek istemeyeceğimiz türden enstantaneler yaşandı. renk körü olmamı en başta belirtmeme rağmen çantanın rengini soran doktor, "yeşildir heralde" cevabıyla karşı karşıya bırakıldı. sonuç olarak artık askeriye de biliyor "a grubu arızalı" olduğumu (vallaha aynen böyyle yazıyodu). önünde sonunda ske ske kendimizi teslim edeceğimiz kurum arızamıza rağmen kollarını kavuşturmuş şehrin en güzel yerinde yolumuzu gözlüyor.

sinking stories

2004-09-11T10:48:00.000+03:00

hangovers must be made in hell, bunu bilir bunu söylerim. hareketli sıcak günler yerini yavaş yavaş durgun soğuk gecelere bırakıyor (sonbahar sendromu, azma lütfen be). yapılması gerekenler inatla beni bekliyor. çağrıldığım yerlere gidememek acı koyuyor.

pirensesler mutlu, şövalyeler kurban olsun.

inner beast

2004-08-26T02:44:00.000+03:00

schizophrenia31 bruce banner'ı yavaş yavaş özüne dönüyor, içindeki hulk'ı ortaya çıkarmaya başlıyor, absolut partisine adım adım yaklaşıyor. bu durumda ben ne mi yapıyorum? inceden inceden gaza getiriyorum, gelişmeleri merakla bekliyorum.

yaptığı dolgular sakızla çıkıyorsa artık o dişçiye gitmenin mantığa uygun bir yanı var mı, bence yok. peki dedikodunun kötü bir şey olduğunun farkında olup bundan zevk almanın mantığı var mı, bence tamamen hedonizm.

yazılması gereken tim burton biyografisi beni bekliyor ancak kahrolası mükemmeliyetçilik bunun bitiş süresini baya uzatacak gibi duruyor.

gore büyücüsü

2004-08-25T01:02:00.000+03:00

okuldan mezun olmak için güzelim hacı sakalımı kestim, 5 yıl aradan sonra ceket-gravat olayına girip vesikalık çektirdim, ortaya çıkan sonuç kasık ağrısı vermekteydi.

trendkill ve marlin piskolocik deli manyakları iggy pop'ta concert flashing işine girmişler, allah akıl fikir versin, ne diyim?

i feel like nick cave #5 güray topaç'ın yurdum gençliğine son hediyesi, içinden bonus olarak ben çıkıyorum aman dikkat:P okuyunuz, okutunuz, saygı duyunuz. güray TOPaç, namı değer bulgaria4ever temiz bir dayağı hakediyor, çünkü yarı yolda bırakıp gitmek ona hiç yakışmıyor.

schizophrenia13 kişisini ayartıp absolut'a ortak etmeye çalışıyorum, "fazla naz aşık usandırır" atasözünü öğretecem bir jankılotvandam tekmesiyle ansızın fütursuzca.

günün şarkısı: electric six - danger high voltage
günün filmi: kara kentin çocukları by takeshi kitano
günün anneannesi: tabiki benimki

abra kadavra

2004-08-25T00:49:00.000+03:00

geçici buhran dönemleri de olmasa hayat iyice çekilmez olurmuş be, ne öyle mutlu mutlu?

istek yokeden

2004-08-20T02:20:00.000+03:00

can sıkıntımın günden güne büyümesinin, altın bilezikli obez bir teyze haline gelmesinin bir çok nedeni var. diploma sonrası kararsızlık, tatile çıkamamak, bana en fazla değer veren insanın artık burada olmaması, yalnızlık hissi vs.. sevdiğim insanların yanında gıcık olduklarımın hali hazırda bulunması ise bu sıkıntının tuzu biberi oluyor. sıkıntıyla beraber saçmalamak bonus olarak geliyor, almamazlık edilmiyor. geberene kadar içmek makul bir çözüm gibi dursa da bu aktivitenin tek kişilik gerçekleşmesi istenilmeyen sonuçlara yol açıyor. sanırım bana yine saçmalamak düşüyor...

SELF-PORTRAIT WITH A BOTTLE OF WINE, 1906 by Edvard Munch
In Self-Portrait with a Bottle of Wine Munch is equally melancholic and passive, as he appears self-confident in Self-Portrait with Brushes. The entire position, the relaxed hands and the resigned expression, indicate that all power has deserted him. The atmosphere presses down on the artist, conveying an oppressive feeling of melancholy and loneliness.

birth of an uninteresting event

2004-08-18T01:29:00.000+03:00

"maymun iştahlılığıma doymayayım, bir blog da ben açayım, şahsımın debdebeli, sıradışı, inanılmaz hayatını diğerlerine de tanıtayım" diyerekten açılan bu sitenin muhtemel bir bayış sonucu kısa ömürlü olması muhtemeldir. gelişmeleri bizden takip edin, taklitlerimizden sakının...